| BIOGRAMY CZŁONKIŃ GABINETU CIENI
prof. Danuta Hübner (Premier)
Pierwsza polska komisarz Komisji Europejskiej, należy do najbardziej cenionych ekonomistek i twórczyń polityki w Polsce; odegrała znaczącą rolę w poszerzaniu Unii Europejskiej. Od lipca 2009 r. jest posłanką do Parlamentu Europejskiego, uczestniczy w pracach Parlamentu (jest przewodniczącą Komisji Rozwoju Regionalnego) i Komisji Specjalnej ds. Kryzysu Finansowego, Gospodarczego i Społecznego oraz delegacji do spraw stosunków ze Stanami Zjednoczonymi.
W 2004 r. została komisarzem ds. polityki regionalnej. W ciągu dziesięciolecia poprzedzającego tę nominację zajmowała wysokie stanowiska w kolejnych rządach Rzeczypospolitej Polskiej; zajmowała między innymi stanowiska ministra ds. europejskich, szefa Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej i sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, wiceministra przemysłu i handlu, ministra – szefa kancelarii Prezydenta RP. W latach 2000–2001 pełniła funkcję zastępcy sekretarza generalnego ONZ oraz wiceprzewodniczącej Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w Genewie.
W 1971 r. ukończyła studia magisterskie w warszawskiej Szkole Głównej Planowania i Statystyki, gdzie doktoryzowała się w 1974 r. W latach 1988–1990 przebywała na stypendium Fulbrighta w Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. W 1992 r. otrzymała z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej tytuł profesora nauk ekonomicznych. Europejskie uniwersytety nadały jej pięć doktoratów honoris causa. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
dr Henryka Bochniarz (Wicepremier, Minister Rozwoju Przedsiębiorczości i Innowacyjności)
Założycielka i prezydent Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan, wiceprezydent BUSINESSEUROPE, największej organizacji pracodawców w Unii Europejskiej, wiceprzewodnicząca Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych, członkini Entreprise Policy Group, organu doradczego Komisji Europejskiej. Bierze udział w pracach BIAC - The Business and Industry Advisory Committee, organizacji doradczej przy OECD. Od 2006 związana z firmą Boeing International jako Wiceprezydent na Europę Środkową i Wschodnią. W 1991 roku w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego Minister Przemysłu i Handlu. Założycielka i wieloletni prezes firmy konsultingowej Nicom Consulting.
Jest członkinią Rady Powierniczej Muzeum Narodowego, Fundacji Muzeum Historii Żydów Polskich, Wiceprezesem Fundacji Sztuki im. Stanisława Witkiewicza wspierającą Teatr Witkacego w Zakopanem oraz pomysłodawczynią i wieloletnią współfundatorką Nagrody Literackiej NIKE dla najlepszej książki roku. Przewodniczy Radzie Fundacji Centrum Partnerstwa Publiczno-Prywatnego. Współprzewodniczy Komitetowi Dobrych Praktyk Forum Corporate Governance przy GPW S.A. Utworzyła Fundację Prymus na rzecz wyrównywania szans edukacyjnych dzieci wiejskich. Od 2000 roku przewodnicząca Polsko-Japońskiego Komitetowi Gospodarczego. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
Jest laureatką wielu prestiżowych rankingów i nagród, w tym Nagrody Kisiela za niezależne myślenie i przedsiębiorczość oraz nagrody im. Andrzeja Bączkowskiego za szczególny wkład w rozwój dialogu społecznego w Polsce i działania ponad podziałami politycznymi.
Teresa Kamińska (Wicepremier, Minister Rozwoju Regionalnego i Spraw Wewnętrznych)
Pierwszy transfer z Gabinetu Cieni do rządu – od maja 2011r. wiceminister spraw zagranicznych w gabinecie Donalda Tuska. Odpowiada za promocję polskiej gospodarki oraz zajmuje się ekonomizacją polityki zagranicznej. Wcześniej kierowała Stowarzyszeniem Emitentów Giełdowych, była członkinią Executive Committee europejskiej organizacji EuropeanIssuers. Działała na rzecz zwiększenia konkurencyjności polskiego rynku finansowego, tworzenia ładu korporacyjnego w przedsiębiorstwach. Zasiadała we władzach podmiotów rynku kapitałowego.
Absolwentka SGPiS (ob. SGH) oraz studiów MBA na prestiżowej INSEAD. Na początku lat 90. XX wieku znalazła się w wąskim gronie osób, których zadaniem było zbudowanie rynku kapitałowego w Polsce. Przez wiele lat związana z Komisją Papierów Wartościowych i Giełd (ob. Komisja Nadzoru Finansowego), na forum międzynarodowym brała aktywny udział w pracach w zakresie nadzoru i wymiany informacji pomiędzy regulatorami z całego świata. Uczestniczka negocjacji o przystąpienie Polski do OECD. Doradczyni rządów Ukrainy i Rosji w obszarze giełdowych regulacji.
prof. Małgorzata Fuszara (Minister ds. Równości Płci i Przeciwdziałania Dyskryminacji)
Wicedyrektorka ISNS UW, pracuje w Katedrze Antropologii i Socjologii Obyczajów i Prawa ISNS UW, kieruje Ośrodkiem Badań Społeczno-Prawnych nad Sytuacją Kobiet i Podyplomowymi Studiami nad Społeczną i Kulturową Tożsamością Płci Gender Studies (wraz z Bożeną Chołuj). Prowadzi zajęcia m.in. z zakresu socjologii prawa, studiów kobiecych i gender studies, mniejszości narodowych. Prowadziła zajęcia z zakresu gender studies w USA (Ann Arbor) i Hiszpanii (Oniati). Jest członkinią komitetów redakcyjnych 3 naukowych czasopism: "Signs. Journal of Women in Culture and Society"; “European Journal of Women’s Studies” i “Societas/Communitas”.
Jest autorką ponad stu artykułów i rozdziałów w książkach opublikowanych po polsku, angielsku, niemiecku, słowacku, bułgarsku, rosyjsku i rumuńsku. Wydała pod swoją redakcją m.in. książki: Kobiety w Polsce na przełomie wieków. Nowy kontrakt płci? (2002), oraz Nowy mężczyźni? Zmieniające się modele męskości we współczesnej Polsce (2008). Jest współautorką książek: Polskie spory i sądy (2004), Współpraca czy konflikt? Państwo, Unia i kobiety (2008). Opublikowała 3 książki: Codzienne konflikty i odświętna sprawiedliwość (1989); Rodzina w sądzie (1994); Kobiety w polityce (2006). Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
Maria Pasło-Wiśniewska (Minister Finansów)
Ekonomistka. Prezes Zarządu Central European Pharmaceutical Distribution (CEPD) N.V. z siedzibą w Amsterdamie. Przewodnicząca Rady Fundatorów Polskiego Instytutu Dyrektorów. Członkini Rady Programowej Instytutu Spraw Publicznych. Wiceprezes Zarządu Fundacji „Instytut Artes Liberales” na Uniwersytecie Warszawskiem. Przewodnicząca Rady Nadzorczej Allianz Bank Polska S.A.
Ukończyła studia podyplomowe w Kellog School of Management na Northwestern University w Chicago. W 1983 roku rozpoczęła pracę w Narodowym Banku Polskim, gdzie zajmowała się problematyką kredytową. Od 1988 roku związana z Wielkopolskim Bankiem Kredytowym w Poznaniu. W 1997 roku została prezesem Towarzystwa Funduszy Powierniczych "Skarbiec". W 1998 roku objęła funkcję prezesa zarządu Banku Pekao S.A., z którym była związana do września 2003 roku, kierowała fuzją, prywatyzacją i restrukturyzacją banków Grupy Pekao S.A. W 2005 roku uzyskała mandat poselski z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu poznańskim. Nie ubiegała się o reelekcję w wyborach parlamentarnych w 2007 roku.
Dwukrotnie znalazła się na liście dwudziestu pięciu najbardziej wpływowych kobiet Europy, ogłaszanej przez „Wall Street Journal”. W 2003 roku trafiła na listę Stars of Europe tygodnika „Business Week”. Autorka książki Sceny z życia bankowego. Wykłada na Uniwersytecie Warszawskim problematykę przywództwa. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
Jolanta Kwaśniewska (Minister Spraw Zagranicznych)
Była Pierwsza Dama Polski (1995 – 2005), Założycielka i Prezes Fundacji “Porozumienie Bez Barier”, Prawnik.
Członek Jimmy & Rosalynn Carter Partnership Foundation (1997), Comité des Sages (1998), Rady Honorowej International Centre for Missing and Exploited Children, Rady Głównej Suzanne Mubarak Women’s International Peace Movement oraz walczącej z handlem ludźmi Women Leaders’ Council (2008). Patronka European Cancer Patient Coalition (2008) oraz European Institute of Women’s Health (2010), a także członek European Adisory Council (2010) zajmującego się kwestiami zdrowia kobiet. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
Inicjatorka oraz organizatorka różnorodnych i wyjątkowo udanych krajowych kampanii prozdrowotnych (rak piersi, choroby serca, cukrzyca, AIDS, itp.). Za działalność charytatywną oraz humanitarną uhonorowana wieloma krajowymi i międzynarodowymi nagrodami oraz odznaczeniami w tym tytułem doktora honoris causa oraz Orderem Uśmiechu.
prof. Magdalena Środa (Minister Edukacji, Nauki i Sportu)
Adiunkt w Zakładzie Etyki Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, zajmuje się historią idei etycznych, etyką stosowaną, filozofią polityczną i problematyką kobiecą. Jest autorką wielu publikacji z zakresu filozofii politycznej i moralnej oraz książek m.in: Idea godności w historii i etyce (1993), Idee, normy i wartości moralne (1994), Historia idei etycznych: starożytność i średniowiecze (1995), Historia idei etycznych: nowożytność i czasy współczesne (1998), Indywidualizm i jego krytycy. Współczesne spory między liberałami, komunitarianami i feministkami na temat podmiotu, wspólnoty i płci (2003), Kobiety i władza (2009), Etyka dla myślących (2010).
Od 1993 roku jest redaktorką „Etyki” oraz członkinią Rady Naukowej „Przeglądu Filozoficznego”. Była członkinią Europejskiego Centrum Monitoringu Rasizmu i Ksenofobii w Wiedniu. Należy do Europejskiego Instytutu Równości Gender w Wilnie. Jest również: założycielką i kierowniczką Podyplomowych Studiów Etyki i Filozofii (Uniwersytet Warszawski), członkinią Komitetu Etyki Polskiej Akademii Nauk, członkinią Rady Instytutu Spraw Publicznych, członkinią Rady Societas/Communitas. Wielokrotna stażystka i stypendystka zagraniczna (m.in. USA, Francja, Belgia). Pełniła funkcję ministra Pełnomocnika Rządu ds. Równego statusu Kobiet i Mężczyzn w rządzie Marka Belki. Zajmuje się działalnością publicystyczną, jest felietonistką „Gazety Wyborczej”, tygodnika „Wprost” i Wirtualnej Polski. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
prof. Lena Kolarska-Bobińska (Minister Energii, Środowiska i Rolnictwa)
Posłanka do Parlamentu Europejskiego. Zasiada w Komisji ds. Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Rozwoju Regionalnego i Komisji Petycji. Profesor socjologii. W latach 1991–1997 zajmowała stanowisko dyrektora Centrum Badania Opinii Społecznej. Od 1997 roku sprawowała funkcję dyrektora Instytutu Spraw Publicznych. Doradczyni prezydentów RP: w latach 1992–1995 Lecha Wałęsy (Komitet Ekonomiczny), w latach 2001-2005 Aleksandra Kwaśniewskiego (Grupa Refleksyjna), a także pełnomocnika rządu do spraw negocjacji członkowskich z Unią Europejską.
Ukończyła studia na Wydziale Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskiwała kolejno stopnie doktora, doktora habilitowanego z zakresu socjologii, a w 1993 roku tytuł profesora nauk humanistycznych. Jest również członkinią Komitetu Socjologii Polskiej Akademii Nauk oraz Rady Naukowej Instytutu Studiów Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego. Jest autorką ponad 170 prac naukowych: książek, artykułów, opracowań i badań naukowych publikowanych w prasie polskiej i zagranicznej. Komentatorka mediów polskich i zagranicznych. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
Henryka Strycharska-Krzywonos (Minister Pracy i Spraw Socjalnych)
W czasach PRL pracowała jako motornicza w Gdańsku. 15 sierpnia 1980 roku zatrzymała prowadzony przez siebie tramwaj w pobliżu Opery Bałtyckiej, zapoczątkowując strajk gdańskiej komunikacji publicznej w okresie wydarzeń sierpniowych. Represjonowana działaczka opozycji, sygnatariuszka porozumień sierpniowych. W prowadzonym wspólnie z mężem rodzinnym domu dziecka, wychowała łącznie dwanaścioro dzieci. Współautorka książki Bieda. Przewodnik dla dzieci, tłumaczącej najmłodszym przyczyny ubóstwa i wykluczenia społecznego, oraz związane z nimi stereotypy. Bohaterka biografii Duża solidarność, mała solidarność autorstwa Agnieszki Wiśniewskiej.
Laureatka licznych nagród i wyróżnień. W 2000 roku została Honorową Obywatelką Gdańska. W 2005 roku otrzymała nagrodę im. Andrzeja Bączkowskiego za zasługi w służbie publicznej. Odznaczona Krzyżem Komandorskim Odrodzenia Polski (2006) za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce. Nagrodzona tytułem Polki Dwudziestolecia przez Kongres Kobiet (2009). Laureatka Nagrody Znaku i Hestii im. ks. Józefa Tischnera (2010).
Olga Krzyżanowska (Minister Zdrowia)
Polityczka, działaczka społeczna, lekarka. Wielokrotnie zasiadała w ławach poselskich (X, I, II i III kadencja) i senatorskich (X, II i V kadencja), pełniła funkcję wicemarszałka Sejmu. Od 2005 roku szefowa Stowarzyszenia Pamięci Narodowej. Członkini Rady Fundacji Batorego. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
Odznaczona Krzyżem Walecznych za walkę w Szarych Szeregach podczas II wojny światowej. Działaczka Solidarności od 1980 roku, rok później została członkinią Krajowej Komisji Koordynacyjnej Służby Zdrowia. W latach 1990-1993 była polską delegatką do Rady Europy. W swojej działalności parlamentarnej koncentrowała się na sprawach zagranicznych i prawach człowieka, w tym prawach kobiet. W roku 1999 była jedną z sygnatariuszek odrzuconej przez Sejm uchwały w sprawie powołania Komisji Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn. W 2001 roku wniosła pierwszy projekt ustawy o kwotach płci na listach wyborczych (30%), odrzucony przez Sejm. Znacząco przyczyniła się do przyjęcia ustawy kwotowej przez Sejm w 2010 roku.
Wanda Nowicka (Wiceminister Zdrowia)
Działaczka na rzecz praw człowieka i praw kobiet w kraju oraz na forum międzynarodowym. Współzałożycielka Stowarzyszenia na rzecz Państwa Neutralnego Światopoglądowo Neutrum (1990). Przewodnicząca Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny. Założycielka Sieci Regionalnej Kobiet na rzecz Praw Reprodukcyjnych i Seksualnych – ASTRA. Współzałożycielka Polskiego Komitetu Organizacji Pozarządowych – Pekin '95.
Autorka wielu artykułów i raportów na temat praw kobiet oraz praw człowieka, szczególnie praw reprodukcyjnych. Publikuje m.in. w Gazecie Wyborczej i Rzeczpospolitej. Rzeczniczka swobodnego dostępu do edukacji seksualnej, antykoncepcji i przerywania ciąży. W ramach Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny organizuje wysłuchania publiczne dotyczące łamania prawa polegającego na nieprzestrzeganiu praw reprodukcyjnych. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
Została uhonorowana w konkursie Kobieta Europy (1994). Otrzymała nagrodę Tęczowego Lauru (2000). Uniwersytet na Wygnaniu, właściwie: nowojorski uniwersytet New School for Social Research, przyznał jej swoją nagrodę w uznaniu jej działań na rzecz demokracji i praw człowieka.
Solange Olszewska (Minister Infrastruktury)
Prezes i współwłaścicielka firmy Solaris Bus & Coach S.A., w której pracuje od 1995 roku. Zasiada w jury promującego przedsiębiorczość programu Kapitalny Pomysł (TVN24). Ukończyła studia na Wydziale Stomatologii Akademii Medycznej w Warszawie. W latach 1986-1994 pracowała na stanowisku adiunkta na Wydziale Stomatologii Dziecięcej Freie Universität Berlin. Później zaangażowała się w działalność biznesową.
Jest współzałożycielką Polsko-Niemieckiego Stowarzyszenia Medycznego z siedzibą w Berlinie. Od lat angażuje się w rozwój współpracy polsko-niemieckiej, zarówno w sferze gospodarczej jak i kulturalnej. Zajmuje się również działalnością charytatywną. W roku 1997 zaangażowała się w organizację akcji pomocy na rzecz powodzian w południowej Polsce. Od roku 1998 współpracuje ze Stowarzyszeniem MONAR. Ponadto aktywnie działa na rzecz opieki nad zwierzętami. W roku 1999, w uznaniu jej dotychczasowej działalności społecznej w Polsce i Niemczech, została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
prof. Eleonora Zielińska (Minister Sprawiedliwości)
Prawniczka. Wykładowczyni prawa karnego i prawa medycznego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Kierowniczka Katedry Prawa Karnego Porównawczego oraz Studium Podyplomowego Prawa Medycznego, Bioetyki i Socjologii Medycyny. Założycielka Kliniki Prawa na Uniwersytecie Warszawskim, nadzoruje pracę studentek i studentów udzielających porad prawnych ofiarom przemocy domowej. Doradczyni w postępowaniach skargowych prowadzonych przeciwko Polsce przez Komisję Europejską.
Autorka wielu artykułów i publikacji naukowych z zakresu prawa karnego, zdrowotnego i antydyskryminacyjnego, m.in. Międzynarodowy Trybunał Karny: USA i UE - dwa różne podejścia (2004), Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Komentarz (2008), Przeciwdziałanie barierom awansu kobiet w prawie Unii Europejskiej (2003). Ekspertka współpracująca z organizacjami pozarządowymi, działaczka na rzecz praw kobiet w Polsce. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet. W latach 90. XX wieku razem z prof. Małgorzatą Fuszarą działała na rzecz wprowadzenia ustawy o równym statusie płci w Polsce, Sejm ustawę odrzucił. Znawczyni tematyki prawa regulującego reprodukcję, zwolenniczka prawa wyboru, od lat działa naukowo i politycznie na rzecz liberalizacji konserwatywnego polskiego prawa.
dr Kazimiera Szczuka (Minister Kultury)
Historyczka i krytyczka literatury. Uczennica profesor Marii Janion. Wykładowczyni Gender Studies Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk i Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie. Prowadziła seminarium literackie w Wielokulturowym Liceum Humanistycznym im. Jacka Kuronia.
Współzałożycielka Porozumienia Kobiet 8 Marca, współorganizatorka pierwszych warszawskich Manif. Członkini-założycielka partii Zieloni 2004. Obecnie związana z Krytyką Polityczną i Fundacją Feminoteka. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet. Prowadziła programy telewizyjne takie jak „Dobre Książki", „Pegaz", „Wydanie Drugie Poprawione" i „Najsłabsze ogniwo", a także radiowe. Publikowała między innymi w „Tekstach Drugich", „Gazecie Wyborczej", „Polityce" i kwartalniku „Krytyka Polityczna".
Jest autorką książek „Kopciuszek, Frankenstein i inne” (2001) oraz „Milczenie owieczek” (2004). W pierwszej demaskuje stereotypy, którymi przesycone jest życie społeczne. W drugiej porusza problematykę społecznych, kulturowych i politycznych uwarunkowań ograniczenia praw reprodukcyjnych kobiet w Polsce.
dr Barbara Labuda (Minister Świeckości Państwa i Wielokulturowości)
Absolwentka filologii romańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, w latach 1970-1973 przebywała w Paryżu, gdzie studiowała historię literatury, nauki polityczne i społeczne. Od 1973 r. pracownica naukowa Uniwersytetu Wrocławskiego. Autorka wielu publikacji o charakterze naukowym i politycznym (artykuły, eseje, tłumaczenia). W latach 70. działaczka opozycji antytotalitarnej związana z KOR, a następnie, od 1980 r., z „Solidarnością”. Aresztowana w październiku 1982 r. przez SB, skazana za działalność polityczną na 1,5 roku więzienia. Zwolniona z więzienia w wyniku amnestii dla więźniów politycznych w lipcu 1983 r.
W latach 1989-1997 posłanka na Sejm RP, współzałożycielka Unii Demokratycznej (późniejszej Unii Wolności), założycielka Grupy Parlamentarnej Kobiet, członkini sejmowych komisji Kultury i Środków Masowego Przekazu oraz Spraw Zagranicznych. Autorka ustawy znoszącej cenzurę, trwającą w Polsce przez 45 lat. Swoją pracę parlamentarną poświęcała obronie praw mniejszości i przeciwdziałaniu agresji i narkomanii. W latach 1996-2005 minister, sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP, gdzie kierowała Biurem ds. Społecznych, Kultury i Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi. W latach 2005-2010. Ambasador RP w Wielkim Księstwie Luksemburga. Odznaczona przez prezydenta Francji orderem Legii Honorowej za wkład w obronę praw człowieka oraz działalność w dziedzinie kultury i polityki społecznej. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
Danuta Waniek (Minister Obrony)
Polityk, wielokrotna posłanka na Sejm RP (I, II i III kadencja), przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (1993-1995). Prawniczka (dyplom Uniwersytetu Warszawskiego), studiowała podyplomowo politologię w Wiedniu. Stypendystka Fundacji im. Friedricha Eberta w Bonn. W latach 90. XX wieku kierowniczka Samodzielnej Pracowni Praktyki Konstytucyjnej w ISP Polskiej Akademii Nauk.
Założycielka i wieloletnia przewodnicząca Demokratycznej Unii Kobiet, członkini Parlamentarnej Grupy Kobiet. Szefowa sztabu wyborczego, a później kancelarii prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. Należy do Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego oraz do Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej. Jest autorką i współautorką kilkudziesięciu artykułów naukowych oraz kilku książek dotyczących tematyki politologicznej, prawnej, medialnej i kobiecej, m.in. Problemy socjologii konstytucji (1991), Partie polityczne w wyborach 2005 (2006), Media masowe w praktyce społecznej (2007), Dylematy ładu medialnego RP. Standardy europejskie a rzeczywistość polityczna (2007), Kobiety lewicy w polskim doświadczeniu politycznym. Tradycje, wartości i tożsamość (2010). Wykładowczyni przedmiotów z zakresu prawa konstytucyjnego i systemu politycznego Polski. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
Beata Stelmach (Minister Skarbu)
Na początku lat 90. XX wieku znalazła się w wąskim gronie osób, których zadaniem było zbudowanie rynku kapitałowego w Polsce. Przez wiele lat związana z Komisją Papierów Wartościowych i Giełd (ob. Komisja Nadzoru Finansowego), na forum międzynarodowym brała aktywny udział w pracach w zakresie nadzoru i wymiany informacji pomiędzy regulatorami z całego świata. Uczestniczka negocjacji o przystąpienie Polski do OECD. Doradczyni rządów Ukrainy i Rosji w obszarze giełdowych regulacji.
Absolwentka SGPiS (ob. SGH) oraz studiów MBA na prestiżowej INSEAD, zdobyte doświadczenie wykorzystuje zasiadając we władzach podmiotów rynku kapitałowego. Działa na rzecz zwiększenia konkurencyjności polskiego rynku finansowego, tworzenia ładu korporacyjnego w przedsiębiorstwach. Kieruje Stowarzyszeniem Emitentów Giełdowych, jest członkinią Executive Committee europejskiej organizacji EuropeanIssuers. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet.
Dorota Warakomska (Rzeczniczka)
Dziennikarka, komentatorka, doradczyni medialna, wykładowczyni. Autorka reportaży, programów telewizyjnych, artykułów, książek. W latach 1991-2006 związana z TVP, prowadziła główne programy informacyjne: „Wiadomości”, „Panoramę”, kierowała zespołami dziennikarskimi, nadzorowała programy informacyjne i publicystyczne. Pełniła funkcję zastępcy Dyrektora TVP1 (2004-2006) ds. programów informacyjnych i publicystycznych Jako reporterka obsługiwała najważniejsze wydarzenia polityczne i gospodarcze w Polsce i na świecie, była korespondentką TVP w USA (1997-2001).
Absolwentka stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Warszawskim, stypendystka amerykańskich fundacji: National Forum Foundation i German Marshall Fund. Odbyła staż w stacjach telewizyjnych Fox i CNN. Współautorka książek Ostatnia wyspa komunizmu. Jan Paweł II na Kubie (1998), Grzeczność nasza i obca (2005), Grzeczność na krańcach świata (2007). Autorka książki Droga 66 (2011). Jest promotorką działań na rzecz odpowiedzialnego biznesu i równouprawnienia. Odznaczona przez Prezydenta Złotym Krzyżem Zasługi (2002). Działa w Polish Professional Women Network. Jest członkinią Rady Programowej Kongresu Kobiet i rzeczniczką Kongresu.
