Polski English Français
Kongres Kobiet
Kongres Kobiet

  

Obywatelski Parlament Seniorów nie wpuszczony do Sejmu

Dodano: 3 października 2016

Idea powołania parlamentu seniorów zrodziła się w krajach Europy Zachodniej w latach 90. ubiegłego wieku. W Polsce w tym czasie powstawało coraz więcej Uniwersytetów Trzeciego Wieku, które miały znaczący wpływ na środowisko seniorów. Istniała potrzeba wypracowania form dialogu w sprawach senioralnych na najwyższym parlamentarnym poziomie. Takie warunki dla partnerskiego dialogu i merytorycznej współpracy zaistniały w czasie VII kadencji Sejmu RP, czego ukoronowaniem było powołanie stałej Komisji Polityki Senioralnej, wypracowanie zasad kandydowania do Obywatelskiego Parlamentu Seniorów, uchwalenia Ustawy z dn. 11 września 2015 r. o osobach starszych.

Inauguracyjna sesja OPS 1 października 2015 r. pod patronatem Marszałka Sejmu mimo pionierskiego charakteru zakończyła się dużym sukcesem i stała się największym wydarzeniem senioralnym ostatnich lat. Była podkreśleniem podmiotowości i znaczenia polskich seniorów zrzeszonych w radach seniorów, Uniwersytetach Trzeciego Wieku, PZERiI i innych organizacjach senioralnych, które w sposób demokratyczny rekomendowały do OPS swoich przedstawicieli.

OPS stał się unikalną w świecie formą partycypacji osób starszych w budowie społeczeństwa obywatelskiego, inspirowania kierunków polityki senioralnej oraz konstruktywnego dialogu z władzami publicznymi w zakresie współtworzenia rozwiązań na rzecz godnego, zdrowego i aktywnego życia osób starszych. Tym sposobem Polska wypełniła rekomendacje Europejskiego Parlamentu Seniorów z 1993 r., dotyczące powołania w każdym państwie członkowskim Parlamentu Seniorów mającego wpływ na politykę państwa wobec ludzi starszych. Zachowajmy ten sukces i tę euforię w pamięci.

Po wyborach do Sejmu i Senatu w 2015 r. nastąpiła "dobra zmiana".

Komisja Polityki Senioralnej Sejmu VIII kadencji nie wykazała zainteresowania współpracą z OPS, nie podjęła dyskusji, a tym bardziej działań w żadnej z wnioskowanych przez seniorów i seniorek inicjatyw. Były w tym programie tak ważne tematy, jak wsparcie dla Ministerstwa Zdrowia przy realizacji rządowego programu bezpłatnych leków „75+”, partycypowania organizacji senioralnych w procesie monitorowania sytuacji osób starszych, kampanie społeczne w zakresie zdrowia i wiele innych. W maju 2016 r. Komisja przyjęła uchwałę o objęciu (wzorem poprzedniej kadencji) patronatu merytorycznego nad OPS. Nie ustalono, na czym ten patronat miał polegać. Wkrótce zainteresowani mieli się o tym dowiedzieć.

W lipcu 2016 r. Prezydium Komisji zaprezentowało wobec tej organizacji wręcz wrogie stanowisko, uniemożliwiając normalną pracę. Z hasłem demokracji na ustach, podważono najważniejsze pryncypia OPS – jego neutralność polityczną, obywatelski charakter oraz niezawisłość jego organów, powołanych przez walne zgromadzenie.

Organizatorzy sesji II kadencji OPS usłyszeli, że nie ma dla nich sali plenarnej, środków finansowych, materiałów biurowych, że nie ma zgody na organizowanie tego przedsięwzięcia. Drzwi do Sejmu RP zostały dla Seniorów zatrzaśnięte.

Tymczasem 3 października 2016 r. I sesja II Kadencji Obywatelskiego Parlamentu Seniorów odbyła się… w siedzibie Muzeum Historii Żydów Polskich „Polin”, pomimo tego, że w ciągu dwóch tygodni trzeba było wykonać całą logistyczną pracę, trzeba było zdobyć pieniądze, zasoby etc.

Oczywisty chyba dla wszystkich jest fakt, że nikt z Komisji Polityki Senioralnej, z Rządu, nie przybył do Muzeum na posiedzenie Parlamentu.

Delegaci przyjęli Regulamin, deklarację Programową, wybrali nowe władze na kadencję na lata 2016-2019. Pomimo kłód rzucanych pod nogi z energią przystępujemy do pracy.

 

Notatka opracowana na podstawie materiałów opublikowanych w Nr 5-6 2016 magazynu PANORAMA UTW Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie pod red. Krystyny Lewkowicz.

Celina Martone

Delegatka OPS z poparcia Stowarzyszenia Kongres Kobiet